საბჭოთა პროპაგანდა და ეზიდების ინტეგრაცია კომუნისტურ საზოგადოებაში კორენიზაციის პოლიტიკის დროს (1923–1934)
DOI:
https://doi.org/10.1555/yezidistudies/2/3/2025/67-98საკვანძო სიტყვები:
ეზიდები, იეზიდები, სსრკ, ანტი-რელიგიური პოლიტიკა, პროპაგანდა, კორენიზაცია, ინტელიგენციაანოტაცია
ეზიდები სამხრეთ კავკასიაში ოსმალეთის იმპერიიდან მიგრაციის შედეგად აღმოჩნდნენ. ისინი ტრადიციული ნახევრად მომთაბარე ცხოვრებით ცხოვრობდნენ და ზეპირი გადმოცემით ინარჩუნებდნენ თავიანთ კულტურას, რადგან არ ჰქონდათ ფორმალური წერილობითი ტრადიცია ან განათლება. საბჭოთა კავშირის დაარსების შემდეგ, ბოლშევიკებმა განიზრახეს ეროვნული საკითხის გადაჭრა. მეფის რუსეთის რუსიფიკაციის პოლიტიკისგან განსხვავებით, მათ ეროვნულ უმცირესობებს უპრეცედენტო უფლებები მიანიჭეს. თუმცა, ამ უფლებებს სჭირდებოდა მათი ნდობის მოპოვება და კომუნისტური საზოგადოების მშენებლობის ნებაყოფლობით პროექტში მათი ინტეგრაცია. პროპაგანდის საშუალებების განვითარებით, საბჭოთა ხელისუფლებამ შექმნა საფუძველი მარქსისტულ-ლენინური იდეოლოგიის გასავრცელებლად. ამ პროცესს კორენიზაცია ერქვა. ამ კვლევის მიზანია გამოიკვლიოს, თუ როგორ გამოიყენებოდა ბოლშევიკური პროპაგანდა კორენიზაციის პოლიტიკის (1923–1934) პერიოდში მცირე ეზიდური თემის ტრადიციული ცხოვრების წესის შესაცვლელად, რათა ისინი კომუნისტურ საზოგადოებაში ინტეგრირებულიყვნენ. სამაგიდო კვლევის, სპეციალური ლიტერატურისა და საარქივო დოკუმენტების ანალიზის საფუძველზე, კვლევა აჩვენებს, რომ საბჭოთა ხელისუფლება ეზიდ საზოგადოებას აძლევდა შესაძლებლობას, შეესწავლათ საკუთარი ენა და კულტურა, გამოეცათ ლიტერატურა და ჟურნალისტური ნაშრომები, რომელთა მიზანი იყო კომუნისტური ღირებულებების დანერგვა და იდეოლოგიის გავრცელება. გარდა ამისა, საბჭოთა ხელისუფლება თავის პროპაგანდას ეზიდების საზოგადოების რელიგიური და ტომის ლიდერების წინააღმდეგ მიმართავდა და იყენებდა ხელოვნების მრავალფეროვან ფორმებს მათი ავტორიტეტის შესასუსტებლად და ეზიდების საბჭოთა სისტემაში ინტეგრაციის მხარდასაჭერად. შედეგად, ეზიდური იდენტობის ზოგიერთი ასპექტი, მათ შორის რელიგია და ტრადიციები, სტიგმატიზებული გახდა და წარმოდგენილი იქნა, როგორც წარსულის ნარჩენები.
